Sağlık Okuryazarlığı
Hekim raporlarında veya fizyoterapi bilgilendirme yazılarında karşılaşabileceğiniz temel anatomik ve biyomekanik kavramların halk dilindeki karşılıkları.
16 terim gösteriliyor
Omurgadan çıkan bir sinir kökünün bası veya irritasyonu sonucu kola ya da bacağa doğru yayılabilen ağrı, karıncalanma veya duyu değişikliği tablosunu tanımlayan klinik terimdir.
Omurlar arasındaki yastıkçığın (intervertebral disk) iç jel dokusunun dış halkadaki zayıf bölgeden taşarak çevredeki sinir yapılarına mekanik yakınlaşmasını ifade eden radyolojik ve klinik tanı terimidir.
Omurilik kanalının veya sinir çıkış açıklıklarının kemik ve bağ dokusu değişikliklerine bağlı olarak daralmasını ifade eden, hekim tarafından değerlendirilen anatomik durumdur.
Bir omurun alttaki komşu omur üzerinde öne veya arkaya doğru yer değiştirmesi durumudur. Hekim değerlendirmesinin ardından omurga stabilizasyon egzersizleri planlanabilir.
Eklem, kas ve tendonlardaki reseptörlerin beynimize eklem açısı, hareket hızı ve vücut pozisyonu hakkında anlık geri bildirim iletmesini sağlayan nöromüsküler duyudur.
İskelet kası liflerindeki gergin bantlar içinde yer alan, bası uygulandığında lokal hassasiyet veya yansıyan ağrı oluşturabilen hiperirritabl doku odaklarıdır.
Kasları, kemikleri, organları ve sinirleri üç boyutlu kesintisiz bir ağ şeklinde saran, kuvvet aktarımında ve doku kayganlığında rol oynayan kollajenöz bağ dokusu sistemidir.
Kontrollü mekanik yüklenme ve egzersiz uyaranlarının hücre düzeyinde biyokimyasal adaptasyon sinyallerine dönüştürülerek tendon, kıkırdak ve kas dokusunun yeniden yapılanmasını desteklemesidir.
Uyku sırasında veya uyanıkken çiğneme kaslarının istemsiz şekilde aşırı kasılması durumudur. Çene eklemi ve boyun bölgesinde aşırı yüklenmeye eşlik edebilir.
Çene eklemi (TMJ), eklem diski ve çiğneme kaslarının uyum içinde çalışmasını etkileyen; çene hareketlerinde ses, kısıtlılık veya hassasiyet ile görülebilen durumların genel adıdır.
Lenfatik sistemin taşıma kapasitesindeki doğumsal yetersizlik veya cerrahi/radyoterapi sonrası gelişen bozulmaya bağlı olarak dokular arasında protein bakımından zengin sıvı birikmesidir.
Çoğunlukla kadınlarda görülen, genellikle kalça ve bacaklarda simetrik yağ dokusu artışı, hassasiyet ve kolay morarma ile seyreden kronik bağ dokusu durumudur.
Kompleks Boşaltıcı Fizyoterapinin bir parçası olarak hekim tanısı sonrası uygulanan, yüzeyel lenf damarlarının akışını desteklemeyi amaçlayan nazik, ritmik ve yönlü manuel tekniktir.
Periferik veya merkezi sinir sisteminin somatosensoriyel bölümünü etkileyen bir hastalık veya lezyonun doğrudan sonucu olarak ortaya çıkan, yanma veya elektriklenme niteliği taşıyabilen ağrıdır.
Merkezi sinir sistemindeki ağrı işleme yollarının duyarlılığının artması sonucu normalde ağrısız uyaranların dahi ağrılı veya abartılı algılanabilmesi mekanizmasını tanımlayan kavramdır.
Pelvis tabanını destekleyen kas grubunun aşırı gerginliği, zayıflığı veya koordinasyon bozukluğu nedeniyle idrar, bağırsak veya pelvik bölge konforunun etkilenmesini tanımlayan tıbbi terimdir.
